Engeltjes        

Mijn oogappeltjes, mijn schaduw,  mijn grootste liefde en nu ook mijn grootste verdriet.
Iedere dag, 14 en half jaar lang heb ik van deze hondjes genoten en iedere dag worden ze zo ontzettend gemist. Altijd lief en altijd vrolijk, altijd op de uitkijk als ik thuiskwam, nooit wat gesloopt in tegenstelling tot de anderen...






                           

 

                                       30 September 2013

       `` If love alone could have saved you, you never would have died`´.

Noortje 27 Maart 1999                Hendrickje 28 September 1999





Wat 1 dag uit kan maken.......2 dagen na Hendrickje haar 14e verjaardag heb ik toch nog onverwacht en snel mijn beide oogappeltjes los moeten laten. Natuurlijk hield ik er al langer rekening mee, Noor is ziek vanaf haar 6e jaar, diverse operaties toen ze 6 jaar oud was en 8 jaar Prednison gebruik eiste zijn tol, laatste jaren was ze ook hartpatientje. Hendrickje, 2x verlamd met advies inslapen, toch 12 jaar erbij weten te smokkelen, nu ook hartpatiënt en nog meer problemen. Maar met veel medicatie en 24/7 verzorging heb ik het zolang mogelijk proberen uit te stellen. Zolang ze vrolijk waren, goed aten en nog een klein stukje in slow motion konden lopen en verder veel slapen..
Onderstaande tekst had ik op maandagavond op Facebook gezet en nu dus ook op de website.

Dinsdagavond 1 Oktober mocht ik ze zelf in de oven leggen bij dierencrematorium Stompwijk, zelf de as eruit halen en de as direkt mee naar huis nemen.

Ook dank aan mijn dierenarts Warmerdam, de assistentes, Mirjam en alle andere mensen die me geholpen hebben en de afgelopen tijd tot steun zijn geweest.

 

30 september


Toch nog onverwachts en met heel veel verdriet heb ik gisteravond Noor en Hendrick los moeten laten... Hendrick kreeg gistermiddag plots hart decompensatie en werd erg benauwd, na een spoedbezoek dierenarts nog enkele uren gewacht of de injectie met plasmiddel het vocht uit de longen zou afvoeren maar ze bleef benauwd en ik vond dat een hondje van 14 wat al zoveel had doorstaan in haar leven niet mocht lijden. Noor was al ziek vanaf haar 6e jaar en dit laatste jaar was haar hartje zo slecht dat het alleen door de medicatie nog kon rondpompen, nog afgezien van alle andere problemen die ze beide hadden. Dit jaar durfde ik nergens meer heen, bang dat ze benauwd zouden worden en stikken als ik er niet zou zijn. De keren dat ik wel langer van huis moest waren ze in de liefdevolle en deskundige handen van Louise Kerkmeester. 8 maanden lang iedere nacht met ze op in verband met onrust, veel drinken en plassen. Een hittegolf die ze dankzij de airco van Mirjam nog overleefd hebben omdat het met de hitte ook opeens slecht met ze ging. Ik had  een aantal maanden geleden na lang wikken en wegen besloten met mijn dierenarts dat als een van de twee kritiek ziek zou worden ik ze samen zou laten gaan. Ze zijn altijd samen geweest en nu ze beide doof waren waren ze elkaars anker, als een van de twee was overgebleven was dat hartverscheurend geweest. En gisteravond zijn ze thuis in hun eigen bedjes ingeslapen, ze waren beide helemaal op.....

Deze hondjes waren mijn alles en mijn enige troost is dat mijn wens om ze beide te overleven is uitgekomen en dat ik zelf het tijdstip kon bepalen.



Noortje heet voluit Venus Noortje van de Plankenburg en Hendrickje Wilhelmina Hendrickje van de Plankenburg. Noor was een dochter van de prachtige Multi ch. Jeffrey vd Stoofhoeve en Int ch Splendid Surprise van de Plankenburg.

Noor heb ik vernoemd naar Koningin Noor van Jordanie en Hendrickje naar Hendrickje Stoffels.











 


 

 Noortje Maart 2013



Hendrickje op 13 jarige leeftijd.







Dia show van 1999 tot en met Augustus 2013. Er staan wat foto´s op z´n kant.


 


   2013 het laatste jaar...... foto´s aflopend naar 2005.









































































































































































                              Einstein van de Vikinkjes

                                 5 December 2011- 26 Januari 2017


















Het meest fotogenieke pupje van het nest.








Prince is aangereden en heeft het helaas niet overleefd, rust zacht prachtig hondje!



        Gwen Fleur van de Vikinkjes

        1 Juli 2003  -   2 November 2017








 

 

Mccullough's my-leading lady ( USA import)

29 Juli 2003 - 4 April 2019





Lady op haar 15 e verjaardag...




Op de leeftijd van 15 jaar en 8 maanden...helemaal de weg kwijt.


Lady was de stammoeder aan de ene kant van mijn bloedlijnen en wat heeft ze voor moois gegeven... Moeder, grootmoeder, overgrootmoeder en bet overgrootmoeder..

De eerste 4 jaar van haar leven heeft ze doorgebracht in een broodfokkerij in USA. Na ruim 1 jaar zeuren bij de fokker mocht ik haar "" vrijkopen"".... Wat was ik blij! Per KLM vip vlucht kwam ze aan in NL..
Ze had al die jaren in een hok geleefd, was niet zindelijk, wist niks en kende niks....alleen gebruikt voor wat nestjes..

Dit hondje heeft me zoveel gegeven... en dit hondje is ook een mooi voorbeeld hoe het uit kan pakken met een hondje wat totaal niet gesocialiseerd is, niks kende...
Ze liep binnen een week keurig aan de riem alsof ze nooit anders had gedaan..
Helemaal zindelijk is ze nooit geworden maar dat nam ik op de koop toe.
Ze was lief voor alles wat leefde, of dit nu hele kleine kinderen waren of andere dieren, honden, altijd neutraal en altijd lief.....ik kon haar echt met alles vertrouwen!
Altijd huppelde ze door het leven... alsof ze wist dat ze was "" gered"".


6 jaar oud.



Lady op de leeftijd van 10 jaar.



Met de liefste babysit Jisca. Zodra ze haar hoorde slaakte ze gilletjes van vreugde!


De laatste paar jaar was ze lichamelijk nog goed maar ze werd doof, dement en zodanig incontinent dat ze eigenlijk niets meer op kon houden.
Maar ik heb het toch nog een paar jaar kunnen "" rekken"" totdat ze hele dagen om eten schreeuwde en ook niet meer wist dat ze net gegeten had.. dat was voor mij het moment om te beslissen dat dit voor het hondje niet meer leefbaar was.

De laatste 2 jaar is ze tijdens mijn vakanties ontzettend liefdevol opgevangen door Saskia en Gerda die een kleinkind van haar hebben... Omdat ik zo n oud hondje niet aan wilde doen in een dierenhotel te logeren..en ik zo toch met een gerust hart even weg kon..
Saskia en Gerda reden per logeerbeurt zo n 1000 km om haar te halen en weer terug te brengen... echt heeel bijzonder en hartverwarmend.
Ze namen haar overal mee naartoe en de afstanden die ze niet meer kon lopen droegen ze haar in een rugtas.....











Met Saskia  en haar kleinzoon Puk in de Cabrio!




Ook Lady wordt iedere dag gemist! Maar ik ben heel blij dat ze nog zoveel jaren in "" vrijheid"' heeft kunnen leven.